منتقد توافق: وقتی شما ماشینهای سانتریفیوژ را جمع و زیرساختهای آن را هم جمع کردید، وقتی قلب رآکتور اراک را درآوردید، یا نابود یا صادر کردید، اگر آمریکا به تعهدش عمل نکرد، شما زودتر از سه تا چهار سال نمیتوانید آنها را سر جایش برگردانید و اتفاقا آمریکاییها همین زمان را میخواهند. الان میگویند ما اگر به ایران هم حمله نظامی میکردیم زمان بیشتر از این گیرمان نمیآمد.
موافق توافق: ما میتوانیم به وضعیت قبل بازگردیم و ایران این حق خود را واگذاری نکرده، ولی ترتیباتی خواهد داشت. حساب و کتابی خواهد بود. ایران و 1+5 این حق را از خود سلب نکردند. یا راجع به همه چیز توافق میکنند یا راجع به هیچ چیز توافق نمیکنند، این به نفع هر دو است. چون گوشت لخم و چربی و استخوان با هم است. نمیشود اینها را تفکیک کرد. آمریکاییها نمیتوانند بازی در بیاروند چون قرار است یک توافق جامع هستهای را امضا کنند. در این توافق قرار است مشخص شود چه کسی چه کاری را و چه زمانی انجام میدهد. دبه درآوردن موقعی است که کلی باشد.
این روزها تقریبا یکسال از این مناظره می گذرد، مناظره ای تلویزیونی میان منتقد و موافق برجام! هرچه روزهای پساتوافق بیشتر سپری میشود، مشخص می شود که منتقدان و دلسوزان منافع کشور تا کجا دور اندیشی کرده بودند و با شناخت از آمریکا به توافق می نگریستند، نه با رویاپردازی ها و خیال پردازی های خوشبینانه.
در ایامی که رهبر معظم انقلاب مدام از عدم خوشبینی به آمریکا و عدم اعتماد به ایالات متحده سخن می گفتند، مسئولان دولت یازدهم به صراحت در مقابل این نظر رهبری اعلام می کردند که : "خوشبینی در دنیای سیاست یا بدبینی چندان معنایی در دنیای سیاست ندارد"! و حالا زمانی که حسن روحانی و کابینه اش، نتایج اسفبار و هزینه زای اعتماد و خوش بینی به رژیم آمریکا را می بینند، شاید در نوع نگرش خود به سیاست تجدید نظر کنند.
رهبر انقلاب چهارشنبه گذشته با تاکید بر اینکه "با کموزیادش، بنده صد بار گفتهام که به آمریکا نمیشود اعتماد کرد" دوباره راهبرد مفید و سیاست قطعی جمهوری اسلامی را یاداور شدند که در سیاست بین الملل و در دنیای کنونی نباید به بیگانگان و به ویژه آمریکا، خوشبین بود.
نکته ای که اخیرا از سوی آیت الله جوادی آملی در نقد اتفاقات رخ داده پیرامون برجام مطرح شد. آیتاللهالعظمی جوادیآملی، از مراجع عظام تقلید با اشاره به روایات دینی گفت: رهبر معظم انقلاب درباره پیمان با غرب فرمودند تا جایی به تعهدات خود عمل کنید که طرف مقابل عمل میکند چرا که براساس روایات اگر کشور ما به تعهدات خود عمل کند و آنها به آنچه گفته بودند عمل نکنند، این بردگی است.
برنامه جامع اقدام مشترک یا همان برجام 23 تیرماه سال گذشته به امضای طرف ایرانی و 1+5 رسید. این توافق حاوی اسناد فراوانی بود که براساس این اسناد، ایران متعهد شد که بزرگترین امحای هسته ای قرن را صورت دهد. اقدامات اجرایی ایران که در قبال لغو و تعلیق بخشی از تحریم ها صورت می گرفت ایران محدودیت های فراوانی را برای صنعت هسته ای ایجاد کرد؛ کاهش محسوس ظرفیت غنی سازی و تعداد سانتریفیوژها، پرکردن قلب رآکتور اراک با بتن و محدودیت و تعلیق در تاسیسات فردو و بیشتر داشته هایی که در سالهای پیش به دست دانشمندان ایرانی کسب شده بود، تنها بخشی از اقدامات ایران و تعهداتی بود که جمهوری اسلامی به آنها پایبند شد. نکته قابل تامل آنکه پس از انجام این اقدامات و راستیآزمایی آن از سوی آژانس، می بایست تعهدات اجرایی طرف غربی آغاز میشد.
ایران به تعهدات خود عمل کرده بود، این موضوع توسط رییس جمهور آمریکا نیز اعلام شد. اوباما در نشست امنیت هسته ای به صراحت گفت که ایران تعهدات خود را برای پایان دادن به مسأله هسته ای انجام داده است.
پس از اقدامات اجرایی ایران غرب باید به آنچه توافق کرده بود عمل می کرد. در طول بیش از 100روز گذشته، در عمل اتفاق محسوسی پیرامون لغو تحریم ها صورت نگرفته است.
در این بین حتی ایالات متحده به اتهام واهی ماجرای 1983بیروت 2میلیارد دلار از دارایی های ایران را نیز مصادره کرده و در واقع بخش مهمی از برجام را با این حکم بی اثر کرده است چرا که پس از برجام، فقط و فقط 3میلیارد دلار در اختیار ایران قرار گرفته است. این موضوع را جان کری مطرح کرده است.
این اتفاقات پیش بینی های دلسوزان کشور را یاداور می سازد. علامه جوادی آملی کمتر از یک هفته پس از امضای توافق ژنو، در دیدار محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه که برای ارائه گزارش توافق ژنو به قم سفر کرده بود، از تجربههای تلخ مردم ایران از آمریکا همچون کودتای 28 مرداد 32 گفت و افزود: آمریکاییها خیال نکنند اگر ما با آنها مذاکره کردیم و دست دادیم یعنی اینکه به آنها اعتماد داریم بلکه این از ادب، درایت و عقلانیت ماست که انسان مذاکره کند، دست بدهد و بعد انگشتانش را بشمرد!
مقام معظم رهبری نیز بارها نسبت به خوشبینی های غیرمفید درباره آمریکا هشدار داده و در جایی گفته بودند: «بعضی ها می گویند یک چیزی بدهیم، یک چیزی بگیریم! بدهیم اش درست است اما بگیریم اش غلط است! آمریکا هیچ چیز نخواهد داد...»
